အင္းယားကန္က တံတားျဖဴေလး
အနီေရာင္လႈိင္းၾကက္ခြပ္တို႔နဲ႔႐ုန္းၾကြ
အဲဒီညေနဟာ .........
ျငီးတြားသံေတြ
ငို႐ႈိက္သံေတြ
ေတာက္ခတ္သံေတြနဲ႔ ... ... ...။
တစ္ခ်ိဳ႕လြယ္အိတ္ကေလးေတြက လမ္းမေပၚမွာ
လက္ကိုင္ပ၀ါအျဖဴေလးေပၚမွာ မ်က္ရည္ေတြစြန္းထင္းလို႔
ဦးတည္ရာမဲ့အရပ္ဆီ ေျပးလႊား
အစိမ္းပုပ္ေရာင္ဖိနပ္ေတြ
လြတ္လပ္ျခင္းနဲ႔ ယံုၾကည္ျခင္းကိုဖ်က္နင္း
ခံုျပာတန္းတို႔ စကားဆိုျခင္းကင္းေလျပီ
သစ္ပုပ္ပင္ေအာက္မွာ
ေမွ်ာ္သူေစာင့္လွ်က္
တြယ္ခိုစႏႈတ္ခမ္းပါးမွာ
သူျပန္လာမွာပါ .............ဟုတ္တယ္ သူတို႔ျပန္လာၾကမွာပါ
ဂ်ပ္ဆင္မွာ ဓမၼေတးသံတို႔ဆိတ္သုဥ္း
ဒီလိုေန႔ဆိုးေတြ ဘယ္ေတာ့မွ ဆံုးမွာပါလိမ့္ ... ... ...။
လြတ္လပ္ျခင္း ၊ တရားမွ်တျခင္းဆိုတာ
စကားလံုးအျဖစ္သာ ႐ွိခဲ့တဲ့ေျမအတြက္
ကိ်န္စာသင့္တဲ့ သစ္ပင္စုိက္ခ်င္သူ
အမ်ိဳးေကာင္းသားေတြရဲ႕ အိမ္ျပန္မေရာက္ႏိုင္ေတာ့တဲ့ညေန
တိုင္းျပည္ရဲ႕အမာခံေက်ာ႐ိုး ေခြးဆိုးေတြဟာ
ဘီလူး၀င္စားထားသလို
ေသြးသားကိုသာ တစာစာေတာင့္တ
ေခါင္းစည္းေလးေတြ
ေျမမွာခၾကေလျပီ ... ... ...။
အို ... ... ...က့ံေကာ္ေျမေရ
ဂုဏ္ျပဳအပ္တဲ့ သင့္သားေတြကို
ၾကိဳဆိုေတာ့ေလ ... ... ... ...။
No comments:
Post a Comment