႐ွက္စရာအထုပ္အပုိးေတြနဲ႔
ဂုတ္က်ိဳးေအာင္ထမ္းခဲ့ရ
ဘယ္လမ္းကေလွ်ာက္
ဘယ္တံခါးေပါက္ကို၀င္ျပီး
ဘယ္ပလႅင္ဘယ္လိုေဆာက္ရပါ့
စိတ္ေျခာက္ျခားေနခဲ့ျပီ။
အမွန္တရား အမွန္တရားနဲ႔
အသံသာၾကားရ
ဘယ္နားကမွန္း ငါမသိ
တံုးပိတဲ့ဖား
ျမံဳးမိတဲ့ ငါးပမာ
႐ုန္းၾကည့္တဲ့အားလည္း
ႏုန္းခ်ိလို႔သြားေရာ့ထင့္
တရားေတြေပ်ာက္
အမွားေတြေဖာက္သနဲ႔
က်ားေၾကာက္လို႔ ႐ွင္ၾကီးကိုး
႐ွင္ၾကီးက်ားထက္ဆိုးသည့္ႏွယ္
အမ်ိဳးမ်ိဳးၾကံဳ
အဆိုးမ်ိဳးစံုခဲ့ျပီ
မႏုႆဘံုေပမို႔
ဒုကၡစံုေလသလားကြယ္႐ို႕။
တစ္ေယာက္နဲ႔ အမ်ား
တစ္ေယာက္က ဓားနဲ႔မိုး
အမ်ားက အရာမ၀င္တာ
အာဏာ႐ွင္စနစ္ပဲ
ဒီအာဏာ႐ွင္စနစ္ဆိုးကို
ငါမ႐ွိခိုးႏိုင္။
လက္နက္တကားကားနဲ႔
ရက္စက္သလားမေမးနဲ႔
တို႔ေသြးမ်ားေခ်ာင္းစီးလို႔
ေျမာင္းၾကီး ေျမာင္းငယ္ေဖာက္ၾကတယ္။
ေကာက္က်စ္ယုတ္မာတဲ့ ႏွလံုးယုတ္ကို
ထံုးသုတ္လို႔ျဖဴမတဲ့လား။
လိမ္လံုးညာလံုးေတြကို
ငါအင္မတန္မုန္းမိတယ္။
ငါအ႐ံႈးမေပးႏိုင္
စစ္အာဏာ႐ွင္ ေသနတ္ကိုေၾကာက္လို႔
ငါတို႔လက္ေျမွာက္ရရင္
ေဖာက္ျပန္သူေတြ အသက္႐ွင္ျပီး
တို႔ႏုိင္ငံ အသက္တိုလိ္မ့္မယ္။
ကမာၻေျမေပၚက ကြယ္ေပ်ာက္ျပီး
တို႔တေတြ ငရဲေရာက္လိမ့္မယ္
အ႐ူး ငေပါက္ေတြကို
ဒူးမေထာက္ၾကနဲ႔ေဟ့
ခြပ္ေဒါင္းအလံစြဲကိုင္ျပီး
ရဲရဲၾကီးေ႐ွ႕တက္ရင္
သင္းတို႔တစ္ေတြ ေသြးပ်က္မယ္
ေ႐ွ႕တက္ၾကေဟ့
တစ္လက္မမွ် ေနာက္မဆုတ္ၾကနဲ႔
အဓမၼသမား
လူရမ္းကားေတြကို
လားလားမွ လက္မေျမွာက္နဲ႔။
လက္နက္န႔ဲလူသား
လူသားက လက္နက္ကိုအ႐ံႈးပဲြနဲဲ႔
ဘံုးဘံုးလဲရရင္
သမိုင္းစာမ်က္ႏွာမွာ
အ႐ိုင္းဒဏ္ရာေတြ ပါေရာ့မယ္။
အမွန္ဟာ အင္အား
အခ်ိဳဟာ ဘယ္ေတာ့မွမခါး
အမွန္ဟာ ဘယ္ေတာ့မွမမွား
တရားသည္သာဓါး
ကိုယ့္အားကို ကိုယ္ယံုၾကည္
ဒီမိုကေရစီ တံခါးဖြင့္ရင္း
တရားႏွင့္ ေစာင့္မယ္။
တင္မိုး
No comments:
Post a Comment