Monday, August 25, 2008

အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင္႔ မၾကည္႔လိုက္ရေသာ ေလးၿဖဴ ႏွင္႕ အိုင္စီ ခေရဇီမ်ားအတြက္










ေက်ာင္းဖြင့္ခ်ိန္

(၁)
ငါတို႔ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးရဲ႕
ေမာ္ကြန္းထိန္းသိမ္းေရးအခန္းထဲမွာ
ဟစ္တလာ့႐ုပ္ထုကို
လူတစ္စုထုဆစ္ေနၾကတယ္
သူတို႔ဟာ ……
႐ုပ္ထုေ႐ွ႕မွာ က်ိန္စာေတြ႐ြတ္ဖတ္
မ်က္ရည္စက္ေတြကို မီး႐ႈိ႕ပူေဇာ္
ဆိုင္ရာႏိုက္ျဖဴေရာ္ေရာ္ေတြ သြန္းၾကဲပက္ခ်
ဟစ္တလာ့ပါးစပ္ထဲက
က်ည္ဆန္တစ္ေတာင့္္ အန္္ထြက္က်လာတယ္
သူတို႔ဟာ ……
ေက်ာက္သင္ပုန္းေပၚမွာ အဲဒီက်ည္ဆန္နဲ႔
“ေက်ာင္းဖြင့္ျပီ“ ဆိုတဲ့စာကိုေရး
ေသြးစြန္းလက္ေတြနဲ႔ ပ်ဴငွာစြာ
ဖိတ္ေခၚၾကပါျပီ။
(၂)
ငါတို႔ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးရဲ႕
ေဟာင္းႏြမ္းေနတဲ့ အခန္းလြတ္တစ္ခုဟာ
တျဖည္းျဖည္း ႏွစ္ငါးဆယ္ေလာက္
ျပန္ငယ္႐ြယ္သြားတယ္
အရင္က မျမင္ရတဲ့ ဟိုတုန္းကအရိပ္ေတြ
နံရံေတြ ခံုတန္းလ်ားေတြဆီက လြန္႔လူးထ
အဲဒါ ေအာင္ဆန္းတို႔….. ေက်ာ္ျငိမ္းတို႔
သိ္န္းေဖတို႔…..ညိဳျမတို႔ရဲ႕၀ိညာဥ္ေတြပဲ
ဗမာျပည္လြတ္လပ္ေရးကို သူတုိ႔ျမတ္ႏိုး
ဗမာျပည္လြတ္လပ္ေရးအတြက္ သူတို႔႐ုန္းကန္
အာဏာ႐ွင္ကုိ ဖီဆန္ခဲ့ၾကတယ္
ခု …… သူတို႔ရဲ႕၀ိညာဥ္ရိပ္ေတြဟာ
“ကမာၻမေက်ဘူး
ငါတို႔ေသြးနဲ႔ ေရးထိုးခဲ့တဲ့ေမာ္ကြန္းေတး “
သီခ်င္းေလးကို နားဆင္ရင္း
ရာဇ၀င္ရဲ႕တစ္ေက်ာ့ျပန္စိန္ေခၚပြဲကို
မ်က္ရည္တ၀ဲ၀ဲနဲ႔ ေစာင့္ၾကည့္ေနပါတယ္။

(၃)
ငါတို႔ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးရဲ႕
ဒီဖက္ေခတ္ ၁၉၈၇-၈၈ ႏွစ္မ်ားထဲမွာပါ
တကၠသိုလ္စာၾကည့္တိုက္ထဲမွာ
ျဖဴ၀ါး၀ါးအရိပ္တခ်ိဳ႕
စာထိုင္ဖတ္ေနၾကတယ္
တခ်ိဳ႕ဖတ္တာ…… ကဗ်ာစာအုပ္
တခ်ိဳ႕ဖတ္တာ…….ေက်ာင္းစာအုပ္
တခ်ိဳ႕ဖတ္တာ…….သမိုင္းစာအုပ္
တခ်ိဳ႕ဖတ္တာ…….ႏိုင္ငံေရးစာအုပ္
႐ုတ္တရက္ ……..
အျဖဴရိပ္တစ္ခုဟာ ထိုင္ရာကထ
“ဗမာျပည္ကို ကယ္တင္ရေတာ့မယ္“
ေနာက္ထပ္အျဖဴရိပ္တစ္ခု စာအုပ္ပိတ္
“ဗမာျပည္ကို ကယ္တင္ရေတာ့မယ္
ဗမာျပည္ကို ထိပ္တံုးခၽြတ္ေပးရမယ္“
သူတို႔ဟာ …….. တိတ္ဆိတ္စြာ
အခန္းျပင္ကို ထြက္သြားၾကပါေတာ့တယ္
စာၾကည့္တိုက္ရဲ႕ စာအုပ္ပိတ္သံမ်ား
လြယ္အိတ္လြယ္သံမ်ား
ဖိနပ္စီးသံမ်ား အဆံုးမွာ
ေနာက္ အျဖဴရိပ္တစ္ခုထပ္ထြက္
ေနာက္ထပ္ အျဖဴရိပ္တစ္ခုထပ္ထြက္
………ေနာက္ထပ္………
……………ေနာက္ထပ္…………..။

(၄)
ငါတို႔ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးရဲ႕
စာမသင္ျဖစ္တဲ့ စာသင္ခန္းတစ္ခုမွာ
အ႐ုိးစုတစ္အုပ္ အစည္းအေ၀းလုပ္ေနတယ္
အ႐ိုးစုတစ္ခုက
ထုိင္ရာမွ ျဖည္းညင္းစြာထ
“ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတာ္လွန္ေရး
အာဏာ႐ွင္ေတြ ေနာက္ဆံုးေန႔အထိ…….“
စသည္ျဖင့္ ေျပာၾကား
အားလံုး ျငိမ္သက္နားေထာင္ေနၾကတယ္
အခန္းထဲမွာ
အက်ဥ္းေထာင္က ေျပးထြက္လာတဲ့
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရဲ႕မိန္႔ခြန္းေတြ
သတၱိဗံုးကို ေႏွာင္ထံုးခတ္
ပက္ၾကားအက္ေနတဲ့ ရန္သူ႔မ်က္ႏွာေတြ
အဲဒီမွာ အ႐ုိးစုတစ္ခုက လက္သီးဆုပ္
သူ႔ႏႈတ္က တိုးတိုးဖြဖြေလးေျပာ
“ေတာကအေဖနဲ႔အေမေတာ့
ကၽြန္ေတာ့္ကို ေမွ်ာ္ေနၾကေတာ့မယ္ဗ်ာ“
ေၾကကြဲစြာ …….သူ႔မ်က္လံုးေပါက္ထဲက
မ်က္ရည္ျဖဴတစ္စက္…
စီးသက္က်လာတယ္။

(၅)
ငါတို႔ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးရဲ႕
ပရ၀ုဏ္ အ၀င္အထြက္လမ္းေတြမွာ
အခ်ဳပ္ကားျပာျပာၾကီးေတြ
ဒရၾကမ္းေမာင္းႏွင္ေနၾကတယ္
အဲဒီကားၾကီးေတြထဲမွာ
“ကမာၻမေက်၊ ဗမာျပည္၊ ဒါတို႔ျပည္၊
ဒါတို႔ေျမ၊တိို႔ပိုင္တဲ့ေျမ………..“
ဆိုတဲ့ေတးသံသာဟာ
ညီညာစြာ ပဲ့တင္ေပၚထြက္
ေက်ာင္းသားလက္ေတြ ေသြးစိမ့္ယိုစီးခဲ့ျပီ။
အခ်ဳပ္ကားျပာျပာၾကီးေတြရဲ႕ထိပ္မွာ
သူတို႔ရဲ႕တံဆိပ္၊ သူတို႔ရဲ႕အလံ
ဦးေခါင္းခြံမွာ
အ႐ုိးႏွစ္ေခ်ာင္းကန္႔လန္႔ျဖတ္ထားတဲ့
သ႑ာန္သာျဖစ္တယ္
ေက်ာင္းေခါင္းေလာင္းအိုၾကီးဟာ
ထြက္ခြာသြားတဲ့ အခ်ဳပ္ကားေနာက္ေျပးလိုက္
ခလုပ္တိုက္ျပီးလဲျပိဳက်
ခ်ိဳလြင္႐ွတတဲ့ ေခါင္းေလာင္းသံထြက္ရမယ့္အစား
“သားေရ……
အေမ လုိက္႐ွာေနတယ္ေလ……..သားေရ“
ဆိုတဲ့ ငို႐ႈိက္ညည္းတြားသံအျဖစ္နဲ႔သာ
ရာဇ၀င္တုန္ခါေအာင္
ျမည္ဟီးလာခဲ့တယ္။

(၆)
ငါတို႔ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးရဲ႕
နီေမာင္းေသာလမ္းၾကီးလမ္းငယ္မ်ားမွာ
ေဒါင္းအလံ တလူလူလႊင့္ထူလို႔
ေက်ာင္းသားေတြခ်ီလာပါျပီ။
ရင္တအံုလံုးပြင့္ထြက္ေနတဲ့ေက်ာင္းသားက
ေ႐ွ႕ဆံုးကအလံကိုင္ျပီး
ေသြးတပြက္ပြက္အန္ထြက္ေနတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြက
ေနာက္ကခ်ီတက္လိုက္ပါလာတယ္
“ဒီမိုကေရစီရ႐ွိေရး……… ဒို႔အေရး
အာဏာ႐ွင္စနစ္က်ဆံုးေရး……… ဒို႔အေရး“ တဲ့
ကိုယ့္ကိုယ္ကို တစ္ခါတည္းအသုဘခ်ရင္း
တိုက္ပြဲ၀င္ခဲ့ၾကရတဲ့ ငါတို႔ရဲ႕ေတာ္လွန္ေရး
ဘယ္ေတာ့မွအ႐ႈံးမေပးဘူး……ေဟ့
“ေသနတ္သံတစ္ခ်က္ေဖာက္ရင္
ရာဇပလႅင္မီးဟုန္းဟုန္းေတာက္သြားမယ္“
ေနာက္ဆံုးေန႔အထိ……
ေနာက္ဆံုးေန႔အထိ……………..။

(၇)
ငိုက္မ်ည္းေနတဲ့ အင္းလ်ားေရျပင္ဟာ
႐ုတ္တရက္ ရဲရဲနီေစြးသြားတယ္
ခ်က္ခ်င္းပဲ ေရေငြ႕ေတြပ်ံတက္
ေကာင္းကင္ထက္မွာ တိမ္အျဖစ္မိုးစက္ခို
ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးကို ေသြးမိုးေတြျပန္႐ြာခ်
လွ်ပ္ေတြျပက္၊ မိုးေတြျခိမ္း
ဒိန္းဒံုးဆူညံသြားတယ္
အဲဒီအခါ……..ေက်ာင္းေတာ္မွာ
ပန္းေတြဖ်တ္ကနဲပြင့္ၾက
ငွက္ဆိုးေတြေ၀ါကနဲထပ်ံၾက
သစ္႐ြက္ေတြ တစ္လက္လက္ေတာက္ပၾက
ခံုတန္းလ်ားေတြ အုတ္္ဂူအျဖစ္ေျပာင္းလဲၾက
ေျမၾကီးေတြတုန္ခါေတာ္လဲၾက
“တို႔အေရး……..တို႔အေရး……….တို႔အေရး…………တို႔အေရး“
ေၾကြးေၾကာ္သံေတြနဲ႔
ဗမာျပည္ၾကီးတ၀ုန္း၀ုန္း႐ုန္းကန္
ႏိုးထျပီးေနာက္ဆံုးျငိမ္သက္သြားတဲ့အခါ
ငါတို႔ရဲ႕ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးဟာ
တလဲ့လဲ့တ၀င္း၀င္း
ေသြးနီေရာင္ေတာက္ပကာ
အာဇာနည္သူရဲေကာင္းတို႔ရဲ႕
ဂူဗိမာန္ၾကီးပမာသာ တည္႐ွိေနပါေတာ့တယ္………။

(၈)
ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးၾကား
ခု……ေသြးပင္လယ္ၾကီးျခားေနပါျပီ
“ေက်ာင္းဖြင့္ျပီ“ ဆိုတဲ့အာဏာ႐ွင္ေတြဟာ
ေသြးတံတားၾကီးကိုေက်ာ္နင္း
ထံုးတံတားၾကီးကို ေက်ာ္ခင္းေပးတယ္
တခ်ိဳ႕ေတြက ေက်ာင္းတက္လာၾကလိမ့္မယ္
အဲဒီထဲကတခ်ိဳ႕ဟာ
“အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ပါလုိ႔“
စိတ္မေကာင္းစြာေျပာရင္း
ထံုးတံတားကိုေလွ်ာက္နင္း
ေက်ာင္းခန္းတြင္း ၀တၱရားအရထိုင္
ငါတို႔ ……..နားလည္ခြင့္လႊတ္ႏိုင္ပါတယ္။
တခ်ိဳ႕ကေတာ့……..
“ဂုဏ္တုဂုဏ္ျပိဳင္“ ေကာင္းေၾကာင္းေျပာရင္း
ထုံးနံ႕သင္းတဲ့ပန္းခင္းကိုျဖတ္
ရည္းစားထားဖို႔ ေက်ာင္းျပန္တက္လိမ့္မယ္
အဲဒီလို…….လူစားေတြကိုေတာ့
ငါတို႔က……ခြင့္လႊတ္သည့္တုိင္ေအာင္
ရာဇ၀င္က ခြင့္မလႊတ္သေ႐ြ႕
သူတို႔ဟာ……..သမိုင္းမွာ
“သစၥာေဖာက္“ မ်ားသာျဖစ္တယ္။

(၉)
ေက်ာင္းသားနဲ႔ေက်ာင္း
တစ္ေန႔ေတာ့ေပါင္းရမွာပဲ….
ငါတို႔ေတြ ေသြးပင္လယ္ကိုျဖတ္ကူးျပီး
ေက်ာင္းၾကီးဆီ အေရာက္သြားၾကမယ္
ေသြးပင္လယ္ၾကီးဟာ
တေငြ႕ေငြ႕ပူျခစ္ဆူပြက္
ထက္ေကာင္းကင္မုန္တိုင္းတို႔အစပ်ိဳး
ေသြးလႈိင္းတံပိုး တ၀ုန္း၀ုန္းျပင္းထန္
ငါတို႔ေတြ လွည့္မျပန္ဘူး
ငါတို႔ထဲက တခ်ိဳ႕ဟာ
ကိုယ့္အ႐ိုးကိုယ္ခ်ိဳး ေလွအျဖစ္ထြင္းထု
ငါတို႔ထဲက တခ်ိဳ႕ဟာ
ကိုယ့္အသားကိုယ္လွီး ေလွနံရံအျဖစ္ခင္း႐ုိက္
ငါတို႔ထဲက တခ်ိဳ႕ဟာ
ကိုယ့္လက္ဖ၀ါးကိုယ္႐ုိ္က္ျဖတ္
ေလွ႐ြက္အျဖစ္ စပ္ခ်ဳပ္
မုန္တိုင္းကိုခြဲ၀င္
ေသြးပင္လယ္ကိုျဖတ္စီး
ေက်ာင္းၾကီးဆီသြားဖို႔ လုပ္ေနတယ္။
(၁၀)
ေနာက္ဆံုးမွာ
ေဒါင္းအလံကို……ေျဗာင္းဆန္ေအာင္လႊင့္ထူရင္း
အမွန္တရားတစ္ခုထံ
ငါတို႔သစၥာ အဓိဌာန္ျပဳ
အို……သူရဲေကာင္းတို႔
အို……..က်ဆံုးေလေသာ
ဒီမိုကေရစီတိုက္ပြဲ၀င္
သူငယ္ခ်င္းေဟာင္း……သူရဲေကာင္းတို႔
ထာ၀စဥ္မပ်က္ျပယ္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္
ျမင့္ျမတ္စြာက်ဆံုးခဲ့ေသာ…..
သင္တို႔၏ ၀ိညာဥ္တန္ခိုးေတာ္မ်ားသည္
ငါတို႔၏ ေ႐ွ႕ေနာက္၀ဲယာ
ထက္ေအာက္၀န္းက်င္၌
ပ်ံ႕ႏွံ႔တည္႐ွိၾကကုန္ေတာ့၏ ။
ထိုေသာ…..
သင္တို႔၏၀ိညာဥ္တန္ခိုးေတာ္မ်ားသည္
ငါတို႔၏ခႏၶာကိုယ္ေနရာအႏွံ႔အျပားသို႔
ထိုးေဖာက္ယိုစိမ့္စီး၀င္ကာ
ရဲရင့္ျခင္းမွာငါတို႔အား ျဖစ္တည္ေစေတာ့၏ ။
အို……သူရဲေကာင္းတို႔
အို……..က်ဆံုးေလေသာ
ဒီမိုကေရစီတိုက္ပြဲ၀င္
သူငယ္ခ်င္းေဟာင္း……သူရဲေကာင္းတို႔
ဗမာျပည္ကို႐ွိခိုးကာ
ဤ……ေသြးပင္လယ္အား ငါတို႔ျဖတ္ကူးအံ့။
မိုးလံုးျပည့္ေကာင္းခ်ီးၾသဘာေပးသံမ်ားၾကားမွာ
ငါတို႔၏ အေရးေတာ္ပံုေအာင္ျမင္ပါေစသတည္း……။ ။

ေ႐ႊဘုန္းလူ

သစၥာ

အမ်ိဳးသားေရးအတြက္ အသက္ေပးသြားေသာ
ရဲေဘာ္မ်ားအား တိုင္တည္သစၥာျပဳပါ၏ ။

မျပီးျပတ္ေသး ေတာ္လွန္ေရးတြင္
ကၽြႏု္ပ္၏ေသြး မနီေစြးလွ်င္
အသင္တို႔ေသြး ပက္ဖ်န္းျခင္းျဖင့္
ရဲေဆးတင္ေပးၾကပါေလ။

မျပီးျပတ္ေသး ေတာ္လွန္ေရးတြင္
ကၽြႏု္ပ္၀ိညာဥ္ ေၾကာက္စိတ္၀င္၍
မခ်င့္မရဲ သတၱိနည္းလွ်င္
အသင္တို႔၀ိညာဥ္ ပူးကပ္၀င္၍
ကၽြႏု္ပ္အား ထိန္းခ်ဳပ္ေပးပါေလ။

မျပီးျပတ္ေသး ေတာ္လွန္ေရးတြင္
ကၽြႏု္ပ္သည္ကား
အမ်ိဳးဂုဏ္ေဖ်ာက္ သစၥာေဖာက္ဟု
မေထာက္မၫွာ ျပဳမိပါလွ်င္
အသင္တို႔၏
မၫြတ္ေျပာင္းေသာ ခြပ္ေဒါင္းလက္ျဖင့္
၀ိုင္း၍ အျပစ္ေပးၾကပါေလ။

မျပီးျပတ္ေသး ေတာ္လွန္ေရးအတြက္
ကၽြႏု္ပ္အသက္ လမ္းတစ္၀က္မွ
ေပးဆပ္ရလဲ
လူ႔ဘံုလမ္းခြဲ ၀မ္းမနည္းဘဲ
တာ၀န္တစ္ရပ္ ေက်ပြန္မွတ္၍
ထပ္ထပ္ေပ်ာ္႐ႊင္ ကၽြန္႔္၀ိညာဥ္သည္
အလံကိုဆြဲ ေလတြင္၀ဲ၍
သင္တို႔႐ွိရာ ကၽြႏု္ပ္လာမည္
ရင္ဖြင့္ၾကိဳဆိုၾကပါေလ…………။

မင္းကိုႏိုင္

Friday, August 22, 2008

ဂန္ဖလား ၾကီး ေရာက္လာျပန္ျပီ

ဒီအၾကိမ္ ဂန္ဖလားၾကီး ရဲ့ ခရီးစဥ္ မွာ ဘာေတြလုပ္မယ္၊ဘာေတြ ျဖစ္နိုင္တယ္ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းကို မစဥ္းစားခင္မွာ မႏွစ္က ပထမအႀကိမ္ လာတုန္းမွာ က က်ေနာ္ၾကံဳခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းအရာေလးေတြကို ေဝမွ်ယင္း က်ေနာ္တို႕ အားလံုးရဲ့ အနာဂတ္ကို စဥ္းစားနိုင္ေအာင္ ေျပာအံုးမယ္ဗ်ာ။

ဂန္ဖလားၾကီး က က်ေနာ္တို့ရဲ့ ခ်စ္စရာ ဓေလ့ေတြနဲ့ ထံုမြန္းထားတဲ့ ျမန္မာနိုင္ငံကို ေန့လည္၁နာရီမွာ ေရာက္မယ္ေပါ့ ၊ ဒီဂန္ဖလားၾကီးက ျပီးခဲ့တဲ့ ရက္ေတြက ပရိတ္ ရြတ္၊ ေမတၱာ သုတ္ရြတ၊္ ေမတၱာပို့ တဲ့ ရဟန္းသံဃာေတာ္ ကို ပစ္သတ္ခဲ့တဲ့ေနရာကို သြားၾကည္မယ္ ။ ဒါမွ မဟုတ္ယင္ ျမန္မာေျမေပၚကို ေျခခ်ခ်ခင္း ဟိုသတၱဝါေတြေအာင္းတဲ့ ဂူ၊ က်က္ေျပးေနျပည္ေတာ္ကို သြားမယ္ေပါ့၊၊ ဒီလို အရပ္စကားေတြက ျပန့္ေနတာေပါ့ဗ်ာ၊၊

ရဟန္းေတာ္ရွင္ျမတ္ေတြနဲ့ ရဟန္းေတာ္ေတြကို ေရခ်မ္းကပ္ဖို့လိုက္ပါေစာက္ေရွာက္ေနတဲ့ က်ေနာ္တို့လူငယ္ေတြက ဂန္ဖလားၾကီးမလာခင္ ၃ ရက္ေလာက္စျပီး ေမတၱာပို့ လမ္းေလ်ွက္တာေတြမလုပ္ပဲ ျငိမ္ေနလိုက္ၾကပါတယ္။ၿငိမ္တယ္ဆိုရေအာင္လဲရက္ရက္စက္စက္ပစ္ခတ္သတ္ၿဖတ္ထားသကို။ ကဲဒီေန့ေတာ့ ဂန္ဖလားၾကီးလာျပီ ဒီေတာ့ က်ေနာ္တို့ရဲ့ ရဟန္းေတာ္ ကလည္း ေမတၱာ ပို့မယ္ေပါ့ ၊ ကိုယ္နိုင္ငံကိုေရာက္လာတဲ့ ဂန္ဖလားၾကီးလည္းကိုယ္တိုင္ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေနနိုင္ေပါ့၊၊UN ကလာတဲ႔ကိုယ္စလွယ္ႀကီးရွိတဲ့ေန႕ေတာ႕ ရက္ရက္စက္စက္ မလုပ္ရဲဘူလို႕တစ္ထစ္ခ်ယုံခဲ႔မိသကို။ ဒီေတာ့ က်ေနာ္ လူငယ္ေတြကလည္း သံဃာေတာ္ေတြကို ေစာင့္ေရွာက္တဲ့ အေနနဲ့ လက္ခ်င္းခ်ိတ္ျပီး လိုက္မယ္ေပါ့။ ဒါေပမဲ့ဗ်ာ က်ေနာ္လို့ လူငယ္ေတြက တေယာက္နဲ့တေယာက္ က လက္ခ်င္းခ်ိတ္၊ ေက်ာခ်င္းကပ္ထားေပမဲ့ တေယာက္နဲ့တေယာက္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းမယံုရဲ ဘူးေပါ့ဗ်ာ။ ဒါကေတာ့ က်ေနာ္နိုင္ငံကို စိုးမိုးခဲ့တဲ့ ေထာက္လွမ္းေရးေတြေပးခဲ့ တဲ့ သင္းခန္းေတြကို ေတာ္ေတာ္ ေက်ညက္ထားတဲ့ သေဘာလားလို့ ေတြးမိတယ္။ လူတိုင္းက ကိုယ္ကလြဲယင္ က်န္တဲ့ ရဲေဖာ္က ေထာက္လွမ္းေရးျဖစ္နိုင္တယ္ဆိုတဲ့ ေၾကာက္ရြံမႈေတြရဲ့ အက်ိဳးဆက္ေပါ့ဗ်ာ။သံဃာေတာ္ ကေတာ႕မၾကြလာႏူိင္ေတာ႕ဘူး။ေက်ာင္းေတြထဲ၀င္စီးထားသကို ကိုရင္ေလာက္ဘဲၾကြႏုိင္ေတာ႕တယ္။

ကဲ ဗ်ာ ဂန္ဖလားအေၾကာင္းပဲ ဆက္ေျပာျပမယ္ဗ်ာ။ သူကိုဗ်ာ က်က္ေျပးကို ရန္ကုန္ေလဆိပ္ကေန ေတာက္ေလွ်ာက္ေခၚသြားတာဗ်။ ဒါေပမဲ့ဗ်ာ ကိုယ့္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္အတိုင္း သြားမယ္ေပါ့၊လုပ္မယ္ေပါ့၊ ဒါနဲ့ ေန့လည္ ၃နာရီေက်ာ္ေတာ့ က်ေနာ္ ေတြ ရဲ့ လူအုပ္ၾကီးဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းလမ္းနဲ့ သရက္ေတာဘုန္းၾကီးေက်ာင္းတိုက္ ေဒါင့္လည္းေရာက္ေရာ သနပ္သံေတြ တေဖာင္းေဖာင္း၊ တဒိုင္းဒိုင္းနဲ့ လက္မရြံတပ္သမား ေတြက ေရွ့တည့္တည့္က ေန အေျပးေလ်ွက္လာၾကပါတယ္၊၊ ဒီေနရာမွာ ဒီလက္မရြံ ေတြရဲ့ အေၾကာင္းကို ျဖတ္ေျပာျပရေစအံုးဗ်ာ။ သူတို့က ဗ်ာ ေရွ့မွာ လံုထိန္း တတန္း၊ ေနာက္က စစ္သားေတြက တတန္းေပါ့ဗ်ာ။ ရုပ္ရွင္မွာ ေတြရ သလိုေရွ့ တန္းစစ္ေျမျပင္ ျမင္ကြင္းအတိုင္းပဲေပါ့ဗ်ာ။

က်ေနာ္ တို့ အားလုံးက ဒီလက္မရြံေတြရဲ့ အေၾကာင္းက ေနာေက်ေနေတာ့ ထိပ္တိုက္၊ မ်က္ႏွာခ်င္းကို မဆုိင္ခ်င္တဲ့ အတြက္ သူတို့ က ဘယ္ဘက္က လာယင္ က်ေနာ္တို့က ညာဘက္က သြားေပါ့ ဗ်ာ။အရင္ကေတာ႕တစ္မ်ဳိးခုေတာ႕ ဆႏၵၿပတဲ႔ေနရာလုိက္ ေဆာ္တာဘဲ။ က်ေနာ္တို့ က က်ေနာ္တို့ ရည္ရြယ္ခ်က္ ရည္မွန္းခ်က္အတိုင္ ဆႏၵၿပတဲဲ့ရက္ေတြရွည္ခ်င္တယ္၊ ရွည္ေအာင္လည္းအခ်ိန္ဆဲြထားခ်င္တယ္ေပါ့ဗ်ာ။ က်ေနာ္တို့ခ်စ္တဲ့ နိုင္ငံကို ေအးခ်မ္းေစခ်င္လို့ ရက္ရွည္ရွည္ ဆြဲခ်င္တဲ့ သေဘာေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေပမဲ႔စစ္တစ္ပြဲရဲ႕ ရိကၡာက စကားေၿပာလာတယ္ ၿမန္မာၿပည္ရဲ႕စီပြားေရစနစ္ေၾကာင္႕ေပါဗ်ာ။လက္မရြံေတြအေၾကာင္းဆက္ေျပာရယင္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္လည္းေတြ့ေရာ မရပ္မနားပစ္ပါေလေရာ့သတည္းေပါ့ဗ်ာ။ ဒါနဲ့ က်ေနာ္အားလုံးလည္း ေနာက္က်တဲ့ေျခေထာက္ သစၥာေဖာက္ဆိုျပီး က်ည္လြတ္ရာကိုေျပးရတာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တို့အားလံုးက ေနာက္ဆုတ္ျပီးအျပီး ေျပးတာေတာ့မဟုတ္ဘူးဗ်ာ၊ ေရွ့က ပစ္ေတာ့ ေဘးဘက္ကိုေျပး၊ ေနာက္ ပစ္တဲ့ လက္မရြံေတြရဲ့ ေနာက္ က ၊ ေဘးကေန ေန ေအာင္ဟစ္ ၾက၊ ေနာက္ အပ္တို့ေတာင္မပါတဲ့ ေက်ေနာ္ တို့ကို ရက္ရက္စက္စက္ပစ္ရဲတဲ့ သူတို့ရဲ့ သတ္ရဲတဲ့ သတၱိကို ခ်ီးေျမွာက္တဲ့ အေနနဲ့လည္း လက္ခုပ္တီးတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေပမဲ့ဗ်ာ ဒီလက္မရြံေတြကရွက္ရမွန္းမသိၾကတာကေတာ့အံၾသစရာပဲေပါ့ေနာ။စပိန္ကႏြားရိုင္းလြတ္တာေတာ႕ ဗမာက ပ်င္းတယ္ဗ်ာ။ေသနတ္ေတြ တစ္ဒုိင္ဒိုင္းၾကားမွာ ေလွာင္ရဲတဲ႔သတၱိ နဲသလား?။

ေနာက္ဗ်ာ က်ေနာ္တို့ရဲ့ ေနာက္ထပ္ ကိုယ္ကို အကာကြယ္ေပးမယ္လို့ထင္တားတဲ့ လူေတြအေၾကာင္းကိုေျပာျပအံုးမယ္ဗ်ာ ရွက္ရွက္နဲ့ေပါ့။ က်ေနာ္တုိ့ဗ် နိုင္ငံတကာ အဖြဲ႔ ICRC ကိုဖုန္းေခၚ ေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေပမဲ့ ဖုန္းဖိုးသာကုန္သြားေရာ ဘယ္သူမွ လာမကူနိုင္ပါဘူးဗ်ာ။

က်ေနာ္တို့ က အာဏာရွင္ ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ကို တခဏေမ့သြားတာဗ်။ က်ေနာ္တို့နိုင္ငံကို အုပ္ခ်ဳပ္ေနတာက အာဏာရွင္မွ စစ္အာဏာရွင္ေလ၊ မလုပ္ရဲတာ မရွိ၊ မလုပ္ရက္တာမ ရွိ။ ဘယ္သူကိုမ ဂရုမစိုက္ဘူး။ UN က ဟန္ျပ လူေတြလြတ္ေနတာ ကို ေတာ့ စိတ္ကူးထဲေတာင္ေရာင္လို့မထည့္ေပါ့။ ဒီေတာ့ က်ေနာ္တို့အားလံုးသိရမွာက အာဏာရွင္ဆိုတာနဲ့ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့အရာကို ကိုယ္ဘာသာကိုယ္ မရ ရေအာင္ယူနိုင္ဖို့က က်ေနာ္တို့ရဲ့တာဝန္ေပါ့ဗ်ာ။အာဏာရွင္ဆိုတာက ပစ္စရာရွိပစ္၊ နာမည္ေက်ာ္မင္းသမီးဆက္စရာရွိဆက္ ။ ကမ္းစရာရွိကမ္း ေပလိမ္႕မည္။

က်ေနာ္ ရဲ့ စကားေတြလည္းေတာ္ေတာ္ရွည္သြားျပီ။ ဒီေတာ့ နိဂံုးခ်ဳပ္ရမယ္ဆိုယင္ က်ေနာ္နုိင္ငံကို အုပ္ခ်ဳပ္ေနတာ က အာဏာရွင္၊ အဲဒီအာဏာရွင္ကို ကိုယ္အားကိုယ္ကိုး တိုက္ယံုမွတပါးအျခားမရွိေပါဗ်ာ။မိမိကိုသာကိုးကြယ္ရာဘာ ဘုရားရွင္ေဟာသလိုပါဘဲ။
ဘက္ေပါင္းစုံကလုပ္လို႕ရသမွ်ေပါ႕ေလ။

ကဲ ဂန္ဖလားၾကီး စားလို့ေသာက္လို့ဝယင္ျပန္ေတာ့ဗ်ာ။ က်ေနာ္ေတာ့ ခင္ဗ်ားအေၾကာင္းကို ဆက္ေျပာခ်င္စိတ္မရွိေတာ့ဘူး။

ညီေစညိဳ

Wednesday, August 13, 2008

အုတ္ခဲႀကီးနဲ႕ေပါက္လို႕သံဇကာေလးထဲထည္႔ထားတယ္

၂၀၀၃ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာ ၁၀ရက္ေန႕က စစ္ကားကို အုတ္နီခဲ ႏွင္႕ေပါက္ခဲ႔ေသာ သံဃာ ၄ပါး

ကိုးထပ္ႀကီး.... ေရႊေတာင္ေက်ာင္း

၁။ဦးတိကၡိၿႏၵိယ (ခ) ေမာင္ေဇာ္ (ဘ) ဦးလြန္းေမာင္ ၅ည (၇) ႏွစ္ ၆(က) (ရ) ႏွစ္ ၃၃၆ (၃) ႏွစ္ စုစုေပါင္း ၁၇ ႏွစ္။
၂။ဦဓမၼိက (ခ) ထြန္းထြန္း (ဘ) ဦးဘေရႊ (၅) ည ၇ ႏွစ္ ၆(က) (၇) ႏွစ္ ၃၃၆ (၁) ႏွစ္ စုစုေပါင္း ၁၅ ႏွစ္။
၃။ဦေကသရ (ခ) ေက်ာ္မင္းသက္ (ဘ) ဦးေရႊ ၀င္း (၅) ည ၇ ႏွစ္ (၆) က (၇)ႏွစ ္ ၃၃၆ (၁) ႏွစ္ စုစုေပါင္း ၁၅ ႏွစ္။
၄။ရွင္သိရိႏၵ (ခ) ေက်ာ္မိုး (ဘ) ဦးထြန္းၿမိဳင္ (၅) ည ၇ ႏွစ္ (၆) က (၇)ႏွစ ္ ၃၃၆ (၁) ႏွစ္ စုစုေပါင္း ၁၅ ႏွစ္။

အင္းစိန္၃ေဆာင္မွာ

အင္းစိန္၃ေဆာင္မွာ

ယၡဳ လတြင္ ေထာင္မွူး သီဟေဆြ က မူးယစ္ၿဖင္႕ ေထာင္ က်ေသာ ဒီဇယ္ ၊ဓါတ္ဆီ တို ညီအစ္ကို ၂ ေယာက္ ကို လက္သတ္ေမြးၿပီး
အခ်ဳပ္သား ၁ ေယာက္ကို ၅ေသာင္းၿဖင္႕ ေဘာက္ခ်ာဖြင္႕ထားပါသည္။ဒီဇယ္ တို႕ညီအစ္ကို က မိလႅာကန္ ကို ေၾကြၿပား ကပ္ပီးလူတစ္ေယာက္၁လ ၃ေထာင္ၿဖင္႕ေရခ်ဳိးခ်ေပးပါသည္။ေဘာင္ခ်ာမဟုတ္သူမ်ားကို ေရခ်ဳိးတန္းစီး....ထမင္းစားတန္းစီး အမွူိက္က်င္းနင္းခိုင္းပါသည္။ ဟိုလြန္ခဲ႕တဲ႔၁၉၇၀ခုႏွစ္ကအတိုင္းေအာ္ေတာ႕ေရွ႕ၾကည္႕ဟုေအာ္ၿပီးေလးဘက္ေထာက္ေခါင္းငုံထိုင္ခိုင္းေနပါသည္။ ထိုင္ပုံစံ- ထမင္းေကၽြးပုံစံမ်ားကိုအထက္လူႀကီးညြန္ၾကားခ်က္မရွိဘဲ ေငြ မထြက္ ထြက္ေအာင္ အက်ဥ္းသား အခ်ဳပ္သား မ်ားကိုဖိႏွိပ္ အုပ္ခ်ဳပ္လာပါသည္။ ပုံစံမလို အ ၀ စားမေကၽြးေတာ႔ဘဲ ပဲ ၁ဇြန္း ငပိခ်က္ ၁ဇြန္း သာခြဲတန္းခ်ေပးပါသည္။အိမ္မွမလာႏူိင္သူမ်ား
မွာ ဒုကၡ ေရာက္ၾကရပါသည္။ေတာင္ယာ ၁ကြက္ ၂ေသာင္းၿဖင္႔ ေရာင္းၿပီးအခ်ဳပ္သစ္ - အက်သစ္ မ်ားကို ေဘာက္ဆင္းခိုင္းေနပါသည္။

ေထာင္တြင္းဦးဇင္၁ ပါးေပးပို႕ပါသည္။

၀ိုင္း၀န္းကူညီၾကပါစို႔

ဦးေက်ာ္သူတုိ႔ရဲ႔ နာေရးကူညီမႈအသင္းဟာ ေနာက္ႏွစ္ July ဆိုရင္ သဃၤန္းကၽြန္းဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကေန ဖယ္ေပးရေတာ့မယ္။ ေၿမာက္ဒဂံုမွာရွိတဲ့ နာေရးကူညီမႈပုိင္ ေျမေနရာမွာ ကားေတြထားဖို႔၊ ႐ံုးလုပ္ငန္းေတြလုပ္ဖို႔၊ သုခကုသိုလ္ျဖစ္ေဆးခန္းဖြင့္ဖို႔၊ အသင္းရဲ႔လုပ္ေဆာင္မႈေတြကိုဆက္ၿပီးလုပ္ေဆာင္ဖို႔အတြက္ အေဆာက္အဦ ေဆာက္ဖို႔လုိတယ္။ သူတို႔ရဲ႔အသင္းပိုင္ေငြမွာ စည္းမ်ည္းအရ နာေရးကူညီမႈအတြက္သံုးစြဲခြင့္ေငြဟာ လံုေလာက္ေပမဲ့ ႐ံုးအသံုးစရိတ္အတြက္မလံုေလာက္ဘူး ျဖစ္ေနတယ္။ အသင္းပုိင္အေဆာက္အဦ၊ ကား စတာေတြကိုေဆာက္လုပ္ဖို႔၊ ၀ယ္ဖို႔ိုကို နာေရးကူညီဖို႔ဆိုၿပီးလႈထားတဲ့ေငြထဲက သံုးခြင့္မရွိတဲ့စည္းမ်ဥ္းေၾကာင့္၊ အသင္းရဲ႔ အေထြေထြ႐ံုးသံုးစရိတ္အတြက္ သီးသန္႔အလႈေငြလိုေနပါတယ္။ အဆင္မေျပရင္ သုခကုသိုလ္ျဖစ္ေဆးခန္းကုိ ပိတ္ရေခ်ရွိေနတယ္။ ေဆးခန္းသာပိတ္ရင္ ဆင္းရဲသား၊ အေျခခံလူတန္းစားအမ်ားစုအတြက္ နစ္နာမႈေတြ အမ်ားႀကီးႀကံဳရမွာပါ။ စာဖတ္သူလည္း ေမတၱာရွိမယ္ဆိုရင္ေတာ့ နာေရးကူညီမႈအသင္းနဲ႔ဆက္သြယ္ၿပီး တတ္ႏို္င္သေလာက္ကူညီေပးေစလိုပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ နီးစပ္ရာ လႈဒါန္းကူညီလိုသူေတြကို ေျပာျပေပးေစခ်င္ပါတယ္။ On Line သူငယ္ခ်င္းေတြကိုလည္း ဒီအေၾကာင္းေလးကုိ ျဖန္႔ေ၀ေပးေစလုိပါတယ္။ ေသကြဲကြဲျခင္းရဲ႔ပူေလာင္မႈေတြကို တတ္ႏိုင္သမွ်စာနာကူညီေပးေနသူေတြကို ၀ိုင္း၀န္းကူညီၾကပါစို႔။

Wednesday, August 6, 2008

ေနာက္ဆံုးႏႈတ္ဆက္လႊာ

ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္ ျမတ္ႏိုးလွစြာေသာအမိႏိုင္ငံ
သင္ကား … ေန၏ခ်စ္ေျမ အေ႐ွ႕ပင္လယ္ေဗြ၏ပုလဲအျမဳေတ
တို႔တေတြရဲ႕ ေပ်ာက္ဆံုးေနေသာ သုခဘံုပါတကား ….။
သင့္အတြက္ ခံခက္နာက်င္ျခင္းႏွင့္အတူ
ခ်ဳပ္ျငိမ္းေပ်ာက္ကြယ္ေတာ့မယ့္ ငါ့ဘ၀ကို
၀မ္းေျမာက္ၾကည္ျဖဴ ေပးလွဴခဲ့ပါတယ္
အကယ္၍မ်ား ငါ့ဘ၀ကို ပိုမိုထြန္းေတာက္
ပိုမိုလန္းဆန္းျပီး အလွျဖိဳးေ၀ စိုေျပၾကြယ္၀ေနေစဦး
အမိႏိုင္ငံေကာင္းစားေရးအတြက္ ငါ့အသက္ကို
မငဲ့မကြက္ ေပးဆပ္ေနဦးမည္သာတည္း။

ျပည္ခ်စ္သားေတြ စစ္ေျမျပင္မွာ ၾကည္႐ႊင္ေပ်ာ္ပိုက္
တိုက္ပြဲဆင့္ဆင့္ရင္ဆိုင္လ်က္
ကိုယ္က်ိဳးမဖက္ အသက္ကိုစြန္႔ မတြန္႔မဆုတ္ႏႊဲၾကတယ္။
ၾကိဳးစင္မွာလည္း ေသရဲတယ္ ၊ ဘယ္လိုေသေသ မမႈစတမ္း
ႏွင္းဆီလည္းပန္း ၊ စပယ္လည္းပန္း ၊ သေျပလည္းပန္း
ပန္းျခင္းအတူတူပင္
ႏိုင္ငံအတြက္ ကိုယ့္အိမ္အတြက္ သင့္အသက္ကို
ေတာင္းဆိုလာလ်င္ ႏွင္းဆက္ၾကရမည္သာတည္း။
မၾကာမီ ငါေသရေတာ့မယ္
ေကာင္းကင္မွာ ေန႔အသြင္ကူးေတာ့မယ္လို႔ နီေရာင္အပ်ိဳ႕ကို
ငါ့အေလာင္းထုပ္တဲ့ ပိတ္အျဖဴတစ္စ ေမွာင္ပ်ပ်ထဲက
ငါျမင္လိုက္ေတာ့
အ႐ုဏ္ဦးရဲ႕အလွ ျပည့္၀ျဖိဳးေ၀ေအာင္
အေရာင္တင္ ေဆးဆိုးၾကမယ္ဆို
လိုအပ္တဲ့အခ်ိန္ကိုေ႐ြးျပီး ငါ့ေသြးနဲ႔သာ
ဖ်န္းပက္ျခယ္သလိုက္စမ္းပါ။
မိုးေသာက္ေရာင္ျခည္ နီေစြးေစြးမွာ
သင္ပိုျပီးလွ ပိုျပီးၾကြလာေပလိမ့္ဦးမယ္။

ကေလးဘ၀အိပ္မက္ထဲမွာ ၊ လူငယ္ဘ၀အိပ္မက္ထဲမွာ
တက္ၾကြအားရစြာ ေမွ်ာ္လင့္ေတာင့္တခဲ့တဲ့
ေန႔အလင္းေရာင္ကို ….
သင့္မ်က္၀န္းမွာ မ်က္ရည္ကင္းစင္လို႔
သင့္ဦးေခါင္းကို မာန္တင္းေမာ့ထားႏိုင္ျပီး
ပါးေရနားေရ မတြန္႔ေသးတဲ့ သင့္႐ုပ္လႊာ
႐ွက္ေသြးရဲရဲ မျဖာတဲ့တစ္ေန႔၀ယ္
အို .. အေ႐ွ႕ပင္လယ္ရဲ႕ ေက်ာက္ေကာင္းေလးတစ္ပြင့္ရယ္။

ငါ့ရင္ထဲမွာ ေ၀ဆာဖူးပြင့္ေနတဲ့
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ အိပ္မက္ကမာၻေလးရယ္
သင့္ကိုခြဲခြာသြားေတာ့မယ့္ ငါ့၀ိဥာဥ္က
အေလးျပဳခဲ့ပါတယ္။
သင္႐ွင္သန္ထေျမာက္ႏိုင္ေၾကာင္း
ငါလဲေလ်ာင္းေပးသမို႔
၀မ္းေျမာက္ဂုဏ္ယူ အေလးျပဳခဲ့ပါတယ္
သင္႐ွင္သန္ဖို႔ ငါေသဆံုးမယ္
သင္ပိုင္စုိးတဲ့မိုးျပာေအာက္မွာ ငါေသဆံုးမယ္
လွပၾကည္ေမြ႕ ခ်မ္းေျမ႕သာယာ သင့္ေျမကမၺလာမွာ
ထာ၀ရ ငါေမွးမွိတ္လိုက္ေတာ့မယ္။

ျမျမစိမ္းေတြအလယ္က လွပန္းတစ္ပြင့္
ငြါးငြါးစြင့္စြင့္ ျမဴး၀င့္လာတာ
ငါ့ဂူထက္မွာ သင္တစ္ေန႔ေတြ႕လာရမယ္
ငါ့၀ိဥာဥ္လွေမႊးပန္းကို သင့္ႏႈတ္ခမ္းနဲ႔
ဖိကပ္နမ္း႐ႈပ္လိုက္စမ္းပါ
သင့္ႏွာ၀ကို ေလေျပေႏြးနဲ႔ လြမ္းေမာဖြယ္ သင့္အေဆြးကို
ေအးျမျမအုတ္ဂူထဲက ငါ့နဖူးျပင္မွာ ခံစားထိေတြ႕ရလိမ့္မယ္။

ခ်မ္းျမျမၾကည္စင္စင္ ဖိုးလသခင္ရဲ႕ အလင္းေရာင္
ငါ့ကိုယ္ေပၚမွာ ၀င္းပစမ္းပါေစ
အဟုန္ျပင္းစြာ ေတာင္ပံ႐ိုက္ခတ္လာတတ္တဲ့
အ႐ုဏ္ဦးေနေရာင္ျခည္ ငါ့ကိုယ္ေပၚမွာထြန္းပစမ္းပါေစ
တီးတိုးစကားနဲ႔ ေျပးလႊားလာတဲ့ ကိုေလျပင္း
ငါ့အပါးမွာ ညည္းတြားေအာ္ဟစ္ေနစမ္းပါေစ
အကယ္၍မ်ား ေလဟုန္စုန္္ဆန္ ၀ဲပ်ံလာတဲ့
ငွက္တစ္ေကာင္သာ ငါ့ဂူေပၚကလက္၀ါးကပ္တိုင္မွာ
သက္နားခဲ့မယ္ ဆိုပါလွ်င္
ေအးျမစိမ့္စမ္း စ္တ္ျငိမ္းခ်မ္းလွတဲ့ ဓမၼေတးတစ္ပုဒ္ကို
သီက်ဴးျမည္ေၾကြးစမ္းပါေစ။

ပူေႏြးေႏြးေနေရာင္ျခည္က မိုးေရစက္ရဲ႕
အေငြ႕အသက္ကို စုပ္ယူျပီး
သန္႔႐ွင္းၾကည္စင္ ေကာင္းကင္ဘံုသို႔ျပန္ပို႔တယ္။
ငါလည္းမခြဲမခြႊာ လိုက္ပါရေစေၾကာင္း ေတာင္းပန္တိုးလွ်ိဳးမိပါရဲ႕။

အခ်ိန္မတိုင္ခင္ ခြဲခြာခဲ့ရတဲ့ငါ့အတြက္
ငါ့သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ငိုေၾကြး႐ႈိက္ငင္ေနပါေစ
ည၀တ္ျပဳပြဲေတြမွာ တစ္စံုတစ္ေယာက္ကမ်ား ငါ့အတြက္
၀တ္တက္ဆုေတာင္း ေကာင္းမႈျပဳမယ္ဆိုပါလွ်င္
အို…. အမိႏိုင္ငံ ဘုရားသခင္ရဲ႕ ရင္ခြင္ေတာ္္မွာ
နားစက္ပါရေစေၾကာင္း ဆုေတာင္းသမႈျပဳေပးပါလို႔
အို….အမိႏိုင္ငံရယ္
ဆုေတာင္းသမႈျပဳလိုက္စမ္းပါ။

ကံဆိုးၾကမၼာဆိုးနဲ႔ က်ဆံုးခဲ့ၾက သားလွအားလံုးအတြက္
ဆိုး႐ြားယုတ္မာ ေ၀ဒနာဖိစီး နာက်ည္းခံရသူမ်ားအတြက္
မ်က္ရည္ယိုစီး ႐ႈိက္ၾကီးတငင္ ေသာက၀င္ၾကရတဲ့
သားေကာင္းမိခင္မ်ားအတြက္
ႏွိပ္စက္မႈအေပါင္းကို ေခါင္းေမာ့ရင္ေကာ့ခံခဲ့သူေတြ
မုဆိုးမေတြနဲ႔ ဖေအမဲ့သားသမီးေတြအတြက္
ေနာက္ျပီး
သင့္အတြက္ သမိုင္းေၾကြးကို ျပတ္ျပတ္သတ္သတ္
ေပးဆပ္ႏိုင္ပါေစလို႔ ….။

သုႆန္တစျပင္လံုး ညအေမွာင္ထု လႊမ္းျခံဳေနတုန္းမွာ
သက္မဲ့တစ္ေတြကို သက္မဲ့တစ္ေတြခ်ည္း
ေစာင့္ၾကည့္က်န္ရစ္ၾကတယ္
ျငိမ္းခ်န္းလွတဲ့ သူတို႔ကို လွ်ိဳ႕၀ွက္လွတဲ့သူတို႔ကို
ေႏွာက္ယွက္ျခင္းအမႈ မျပဳေစလိုပါ
အကယ္၍မ်ား ဗ်တ္ေစာင္းသံသာ ၾကားရရင္
(သို႔တည္းမဟုတ္)
ဓမၼေတးကဗ်ာ ၾကားရရင္
ခ်စ္လွစြာေသာ အမိႏိုင္ငံ ဒီေတးသံကို
သီက်ဴးေနသူကေတာ့ ငါ
သင့္အတြက္ သီက်ဴးေနတဲ့ ငါပါပဲ။

ငါ့ေျမပံုကို လူေတြ႐ွိသေ႐ြ႕ေမ့ၾကေလ်ာ့ၾက အခ်ိန္ၾကာျပီး
လက္၀ါးကပ္တိုင္ရယ္ ေျမပံုအမွတ္ရယ္ ေပ်ာက္ကြယ္ခဲ့ျပီ
ဆိုပါလွ်င္ ဒီေျမေပၚတြင္ မ်ိဳးၾကဲပက္
ထြန္ယက္စုိက္ပ်ိဳးပါေစေတာ့
အက်ိဳးမဲ့ျဖစ္မယ့္ ပုတ္အဲ့ၾကြင္းက်န္ ငါ့ခႏၶာကို
ယာ႐ွင္ရဲ႕ေပါက္ျပားနဲ႔ တူးဆြေရာေမႊ သီးႏွံပင္ေတြ
႐ွင္သန္ထြားၾကိဳင္းပါေစေတာ့ …….။

အခ်ိန္တန္လို႔ ေမ့ပင္ေအာက္မွာ ငါေလ်ာင္းေနလည္း
အေၾကာင္းမဟုတ္ပါေခ်
သင့္ရဲ႕ပတ္၀န္းက်င္ သင့္ကြင္းျပင္နဲ႔
လမ္းေျမွာင္ေကြ႕ေကာက္ေတြထဲ
က်ယ္ေလာင္ပီသ ၾကည္ျမတဲ့ငါ့ေခၚသံကို
သင္ၾကားရေပလိမ့္မယ္။
ငါ့ေတးသံ ငါ့ဗ်ာပါဒရဲ႕ အေရာင္၊အလင္း၊ရနံ႔နဲ႔
စကားလံုးမ်ားဟာ
ငါ့ယံုၾကည္ခ်က္ရဲ႕ အႏွစ္သာရကို ထာ၀စဥ္
ပဲ့တင္ဟီးေနေစလိမ့္မယ္။

နာက်ဥ္မႈအေပါင္း ေထာင္ေသာင္းထဲက
ငါ့ရဲ႕နာက်ဥ္မႈတစ္ရပ္ျဖစ္တဲ့
ျမတ္ႏိုးလွစြာေသာ အမိေျမ
ခ်စ္လွစြာေသာ ဖိလစ္ပိုင္
ငါ့ရဲ႕ေနာက္ဆံုး ႏႈတ္ဆက္ျခင္းကို နားဆင္ပါေလေလာ့။
ငါ့ကိုယ္ႏွင့္ ငါပိုင္သမွ် ငါ့မိဘေတြ ငါ့ခ်စ္သူေတြ
သင့္အတြက္ ႏွင္းဆက္ေပးအပ္ခဲ့ပါတယ္
ငါ့ခရီးစဥ္အတိုင္း ကၽြန္ေတြကင္းတဲ့ ပါးကြက္သားေတြကင္းတဲ့
ဖိႏွိပ္သူေတြ ကင္းတဲ့ေနရာ
ယံုၾကည္ခ်က္ေတြကို ျပက္ရယ္ျပဳျခင္းကင္းတဲ့
ဘုရားသခင္အုပ္စိုးေတာ္မူတဲ့ ကမာၻဆီကို သြားေတာ့မယ္။

ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္
ငါ့၀ိဥာဥ္ထဲက ေဖေဖ-ေမေမ အိမ္သားေတြ
ပ်က္သုဥ္းခဲ့တဲ့ ငါ့အိမ္မွာ ကစားအတူတကြ
ငယ္ဘ၀က သူငယ္ခ်င္းေတြ
ဖိႏွိပ္ခံရက္မ်ားအဆံုး နိဂံုးခ်ဳပ္တစ္ခန္းေျပာင္း
ေမွးစက္လဲေလ်ာင္းခြင့္ ရခဲ့ျပီျဖစ္တဲ့အတြက္
ေက်းဇူးတင္စကား ေျပာၾကားလိုက္ပါေလ
ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္
ငါ့ကမာၻ
ငါ့ဘ၀
ငါ့အေဖာ္မြန္ျဖစ္တဲ့ ခ်စ္စရာဧည့္သည္မေလးေရ
ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္ သူငယ္ခ်င္း မင္းဘယ္သူပင္ျဖစ္ပါေစ
ေသဆံုးရျခင္း အနားယူျခင္း
တကယ္ေတာ့ အတူတူပါပဲေလ …. ……. ……….။
ေဒါက္တာရီေဇာ္္


--------------------------------------------------------------------------------

Saturday, August 2, 2008

အကယ္၍

အကယ္၍
မင္းအသိုင္းအ၀ိုင္း တုန္လႈပ္ေျခာက္ျခားျပီး
ဒါေတြဟာမင္းေၾကာင့္လို႔ ၀ိုင္း၀န္းအျပစ္တင္ၾကတဲ့အခါ
မင္းဟာတည္ျငိမ္စြာနဲ႔ ရင္ဆိုင္ႏုိင္မယ္ဆိုရင္ …
အကယ္၍
အားလံုးကမင္းကို မယံုသကၤာျဖစ္လာတဲ့အခါ
သူတို႔ကိုနားလည္စြာ ခြင့္လႊတ္ရင္းနဲ႔
မင္းကိုယ္မင္း ယံုၾကည္မႈအျပည့္႐ွိမယ္ဆိုရင္ …
အကယ္၍
ေစာင့္သင့္တဲ့အခ်ိန္ကို ေစာင့္ျပီး
အဲဒီအတြက္လည္း မေမာမပမ္းေနႏိုင္မယ္ဆိုရင္ …
ဒါမွမဟုတ္
မင္းရဲ႕အေၾကာင္း မဟုတ္မတရား မုသားစကားၾကားရတဲ့အခါ
မင္းကလည္း အလိမ္အညာေတြနဲ႔မတံု႔ျပန္ဘူးဆိုရင္ …
ဒါမွမဟုတ္
မင္းကိုလူတကာက ၀ုိင္း၀န္းမုန္းတီးတဲ့အခါ
မင္းကလည္းအမုန္းေတြ ျပန္မပြားဘူးဆိုရင္ …
အကယ္၍
စိတ္ကူးယဥ္အိပ္မက္ေတြဟာ
မင္းအေပၚမလႊမ္းမိုးေစဘဲ
စိတ္ကူးႏိုင္မယ္ဆိုရင္ …
ျပီးေတာ့ အေတြးေခၚစိတ္ကူးေတြဟာ
ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္သက္သက္သာမျဖစ္ေစဘဲ ေတြးေခၚႏိုင္မယ္ဆိုရင္ …
အကယ္၍
ေအာင္ျမင္မႈ၊ သုခနဲ႔ ဆံုး႐ႈံးမႈဒုကၡေတြကို ၾကံဳေတြ႕ရတဲ့အခါ
တူညီေသာေလာကဓံတရားေတြပါလားရယ္လို႔
ခံယူထားႏုိင္မယ္ဆိုရင္ …
အကယ္၍
မင္းရဲ႕အမွန္စကားေတြကို
လူလိမ္လူညာေတြက လွည့္စားေျပာင္းလဲျပီး
မုသားအျဖစ္ ေထာင္ေခ်ာက္ဆင္ညစ္တဲ့အခါ
မင္းဟာတည္ျငိမ္စြာနဲ႔ နာၾကားႏိုင္မယ္ဆိုရင္ …
အကယ္၍
မင္းဘ၀တစ္ခုလံုးေပးျပီး
အရိပ္တစ္ၾကည့္ၾကည့္နဲ႔ ျဖည့္ဆည္းခဲ့ရတဲ့အရာရာကို
ဖ်က္ဆီးခံလိုက္ရျပီးတဲ့ေနာက္
အင္မတန္မွေသးငယ္တဲ့ တန္ဆာပလာအရာရာနဲ႔
ျပန္လည္တည္ေဆာက္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္ …
အကယ္၍
မင္းႏိုင္ခဲ့သမွ်ေတြအားလံုး
ေၾကြတစ္လွည့္ ၾကက္တစ္ခုန္ပမာ
တစ္လွည့္တစ္ခါတည္းနဲ႔ ဆံုး႐ႈံးသြားခဲ့ရင္ …
ျပီးေတာ့ ..
အစကေနျပန္စႏုိင္မယ္ဆိုရင္
ျပီးေတာ့တစ္ခါ…
ဆိုးလွတဲ့ကံၾကမၼာရယ္လို႔
ဘယ္ေသာအခါမွ ညည္းညဴမေနဘူးဆိုရင္ …
အကယ္၍
သူမ်ားတကာေတြ လုပ္ျပီးသြားၾကလို႔
အခ်ိန္အေတာ္ၾကာမွ မင္းအလွည့္ေရာက္လာတဲ့အခါ
မင္းတစ္ေယာက္တည္းနဲ႔ပဲ
အားနဲ႔မာန္နဲ႔ ဇြဲသတၱိ႐ွိ႐ွိဆက္ၾကိဳးစားႏိုင္မယ္ဆိုရင္ …
အဲဒီလိုပဲ
မင္းမွာစိတ္အင္အားကလြဲလို႔ ဘာဆိုဘာမွမ႐ွိေတာ့တဲ့အခါ
အဲဒီစိတ္အင္အားကို ခို္င္မာစြာနဲ႔ပဲ
လက္ဆုပ္လက္ကိုင္ ထားႏိုင္မယ္ဆိုရင္…
အကယ္၍
လူေတြန႔ဲ ထိေတြ႕ဆက္ဆံေျပာဆိုတဲ့အခါ
ကိုယ္က်င့္သိကၡာကို ေစာင့္ထိန္းႏိုင္မယ္ဆိုရင္ …
ဒါမွမဟုတ္
မင္းဧကရာဇ္ေတြနဲ႔အတူ လမ္းေလွ်ာက္ေနရေပမယ့္
မာန္မာနေသြး မၾကြဘူးဆိုရင္ …
အကယ္၍
ရန္သူကျဖစ္ေစ၊ မိတ္ေဆြကျဖစ္ေစ
မင္းကိုနာက်ည္းေအာင္မလုပ္ႏိုင္ေစရင္ …
အကယ္၍
လူတိုင္းကိုတန္ဖုိးထားေလးစားေပမယ့္
စြဲလန္းမႈသံေယာဇဥ္ေတြ ထားမေနဘူးဆိုရင္ …
အကယ္၍
တိုေတာင္းလွတဲ့ မပစ္ပယ္ႏိုင္တဲ့တစ္မိနစ္အတြင္းမွာ
အဓိပၸာယ္႐ွိတဲ့ စကၠန္႕ေျခာက္ဆယ္အျဖစ္အသံုးခ်ႏိုင္မယ္ဆိုရင္ …
ငါ့သားေရ …
မင္းဟာ… အရာရာ႐ွိတဲ့ အရာရာျဖစ္တဲ့ ကမာၻၾကီးကိုဆုပ္ကိုင္လို႔
အရာရာဘာမဆို မင္းစြမ္းႏိုင္ျပီေပါ့…။
အဲဒီေတာ့မင္းဟာလည္း ေယာက္်ားေကာင္းတစ္ေယာက္ပဲေပါ့ … …။

၁၉၈၉ ခုႏွစ္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ NLD လူငယ္ေတြကိုအမွာစကားေျပာၾကားရင္းနဲ႔ ဒီကဗ်ာကိုျပန္ဆိုျပခဲ့ပါတယ္။

Friday, August 1, 2008

အသံ ဖုိင္ရ ဖို႕ေတာ႕ မလြယ္ေရးခ် မလြယ္ ပါ


ဆရာၾကီး မင္းသိခၤ သုခကမၻာေဆးခန္းမွာ ကြယ္လြန္သြားတယ္လို႕ ဧရာ၀တီ တြင္ ဖတ္ရပါတယ္။
ငါးတန္း ကစလုိ႔ ဆရာၾကီး မင္းသိခၤ ရဲ႕စာအုပ္ မ်ားကို ႏွစ္သက္ ခဲ႔ ရ ပါသည္။တိုင္းၿပည္ခ်စ္ေသာ
လူတစ္ေယာက္အေနႏွင္႔လည္းေလးစားရ ပါသည္။ထုိ အေၾကာင္းအရာ ကို ႏိုင္ငံၿခား မွ သူငယ္ခ်င္း
အေကာင္းစား ႀကီး ႏွင္႔ ဂ်ီေတာ႔ ခ်က္ေနေလ ရာ ...ေဂၚမစြံ ၃၄ ႏွစ္ အပ်ဳိႀကီးလည္း အေဆာင္ ယၾတာေလး မရလိုက္ လို႕ ႏွေၿမာသတ ေနေလ ၏။ ရလိုကရၿငား သူက သြားေမးေပးပါ႔ လားတဲ႔...ပီးေတာ႕ အသံဖုိင္းေလး ပို႕ေပးပါ ဆိုေသး.. ၀ါသနာက..
အၿမင္ကပ္တာ နဲ႔ ေၿပာခ် လုိက္တယ္။ ေသတဲ႕လူသြား ေမးရတာလြယ္ ဦးမယ္ ဗ်ိဳ႕ အသံ ဖုိင္ရ
ဖို႕ေတာ႕ မလြယ္ေရးခ် မလြယ္ ပါ...လို႔။

ဂ်ီေတာ႕ က ဆန္႔ဖုိင္ကို ပါ ပိတ္ထားလို႕ ခပ္တင္းတင္းရွိတာနဲ႔.............

ညီေစေနာ္